Sana – stolica Jemenu

Stolica Jemenu – Sana, według arabskiej tradycji jest najstarszym miastem świata. Niektórzy wierzą, że zostało ono założone przez syna Noego – Sema, tuż po opadnięciu wód potopu. Co może nie odbiegać bardzo od prawdy, gdyż podczas najnowszych badań na terenie miasta odnaleziono dowody na funkcjonowanie tu wysoko rozwiniętych kultur pochodzących z około 1200 lat p.n.e. Miasto zostało stolicą Jemenu stosunkowo niedawno, bo dopiero w 1918 roku i jest dziś obowiązkowym punktem w planie każdego turysty przyjeżdżającego do Jemenu.
Wizerunek Sany w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat uległ znacznej zmianie. Począwszy od 1965 roku regularnie, co mniej więcej cztery lata podwaja się liczba jego mieszkańców. Także samo miasto wciąż się rozrasta, wchłaniając pod zabudowę kolejne tereny rolnicze. Dziś w obszarze dawnych murów miasta mieszka zaledwie 20 procent mieszkańców stolicy.
W1984 roku UNESCO postanowiło objąć Sanę programem ratowania miasta. Akcja ta trwała pięć lat i kosztowała ponad 223,5 miliona dolarów, a do końca lat dziewięćdziesiątych termin Miasto wyróżnia się szczególnie swoim wyjątkowym obszarem medyny, który jest uważany za jedną z największych całkowicie zachowanych tego typu dzielnic w arabskim świecie. Jest ona tak ogromna, że można przemierzać jej zakamarki przez wiele i za każdym razem znaleźć nowe interesujące miejsce.
Największym walorem stolicy Jemenu jest jej budownictwo. Jest one niespotykane nigdzie indziej, nawet w innych miastach tego kraju. Nad Saną górują wysmukłe, pięciom- lub sześciopiętrowe budynki, które, mimo iż funkcjonują w roli domów mieszkalnych, przypominają bardziej wieże. Dolne piętra tych budowli zostały zbudowane z ciemnej, bazaltowej skały, a wyższe z suszonej na słońcu glinianej cegły. Charakterystyczne są także ich zdobienia, fryzy i misterne ornamenty, którymi poryto ściany oraz okna takhrim wykonane z wielobarwnych szybek.
Obecnie Jemen jest wciąż mało poznanym krajem, co jest skutkiem jego długotrwałej izolacji. Warto jednak go poznać, a szczególnie jego stolicę Sanę, która jest kwintesencją świata arabskiego. Spacer jej uliczkami może dostarczyć wielu niezwykłych wrażeń, jakie daje zatopienie się w wielowiekową atmosferę tego fascynującego i egzotycznego miasta.

Kultura Jemenu

Jemen to jedno z najstarszych państw świata, w którym rozwinęła się specyficzna i niespotykana nigdzie indziej kultura. Historia kraju sięga około IX w p.n.e., kiedy to na jego terenie istniały państwa minejskie oraz Królestwo Saby. W następnych wiekach władzę nad jego terenami sprawowali kolejno Himajaryci, Abisyńczycy, Persowie, Rzymianie i Turcy. Później północna część kraju stała się kolonią brytyjską a południowa znalazła się pod wpływem ZSRR. Przez kraj toczyły się wojny domowe, aż do roku 1990, kiedy to zjednoczyły się jego północna i południowa część.
Współczesne społeczeństwo i kultura tego kraju odzwierciedlają styl życia przekazywany przez tradycję kolejnym pokoleniom. Tradycje te wywodzą się z arabskich zasad i przepisów, jednak kultura Jemenu jest nieco odmienna i bardziej liberalna od konserwatywnej kultury krajów arabskich. Oprócz tego istnieje tu wiele zwyczajów plemiennych i religijnych, które obowiązują na określonych terenach. Ma to uzasadnienie w różnorodności jego mieszkańców, którzy są w większości wyznawcami różnych odmian islamu. Większość z nich to Arabowie, ale w kraju mieszkają również ludzie pochodzenia afrykańskiego i europejskiego.
Również społeczne i indywidualne relacje są określane przez zwyczajowe i religijne przepisy. Regulują one ustrukturalizowany szereg pozdrowień na powitanie lub pożegnanie oraz nakaz unikania kobiet, które nie należą do bliskiej rodziny. Różnice pomiędzy poszczególnymi warstwami społecznymi z biegiem lat uległy zatarciu, jednak jeszcze dziś przestrzega się pewnych norm dotyczących np. małżeństwa. Wciąż kultywowane w Jemenie są takie wartości kulturowe, jak gościnność, szacunek dla starszych i dobre maniery podczas jedzenia ze wspólnego naczynia.
Według kulturowego stereotypu kobiety są postrzegane jako podległe mężczyznom matki, żony i córki, których zadaniem jest wykonywanie obowiązków domowych. Do powinności mężczyzn należy natomiast zarabianie pieniędzy. Reprezentują oni rodzinę w kontakcie ze światem zewnętrznym i dbają o jej dobrobyt i prestiż.
Współczesna kultura Jemenu jest wynikiem historycznej tradycji, przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Mimo iż przez wieki ulegała przekształceniu poprzez liczne wpływy, to jednak wciąż zadziwia swoją egzotycznością i wyjątkowością. Warto ją poznać, by dowiedzieć się więcej o niezwykłym kraju, jakim jest Jemenu, a także o charakterze jego mieszkańców.

Sytuacja kobiet w Jemenie

Sytuacja kobiet w Jemenie jest niezwykle trudna. Fundamentaliści islamscy zmuszają je, by przestrzegały ściśle zaleceń zawartych w Koranie, dokonują przy tym wielu nadużyć. Powołują się oni na słowa Mahometa, który nakazał, by strój kobiety był skromny, każą kobietom nosić zakrywające całe ciało czarne stroje. Kobiety mogą odsłonić jedynie oczy, choć niektórzy zabraniają im również tego, nakazując im nosić na tej części twarzy kratki.
W Jemenie istnieją ścisłe zasady określające stosunki między mężczyznami a kobietami. Aktywność kobiet najczęściej jest ograniczona tylko do domu rodzinnego. W domach rządzą starsze kobiety, a ich wola i zdanie są nierzadko ważniejsze nawet od opinii mężczyzn. Poza domem kobiety można spotkać rzadko. Najczęściej szybko przemierzają ulice w czarnych, okrywających całe ciało strojach. Przeważnie poruszają się po mieście w towarzystwie mężczyzn ze swoich rodzin.
Kobiety jemeńskie bardzo rzadko podejmują pracę zawodową. Pracują przeważnie jako sekretarki w biurach dużych firm lub urzędach publicznych. W przeciwieństwie do tego, do czego jesteśmy przyzwyczajeni w naszej kulturze, kobiety nie pracują w handlu, nawet w sklepach z damską bielizną. Do wyjątkowych należą przypadki, gdy kobieta będzie sprzedawać na ulicy np. placki chleba lub mirrę. We wszystkich sklepach począwszy od kas hipermarketów, aż do galerii handlowych, pracują wyłącznie mężczyźni.
Kobiety nie mają prawa do głośnego wypowiadania się w miejscach publicznych. Wyjątek stanowią jedynie starsze panie. W imieniu kobiet mogą natomiast mówić męscy członkowie ich rodzin. Jemeńska kobieta wywołałaby olbrzymi skandal, gdyby odezwała się do całkiem obcego mężczyzny. Wyjątek stanowią jedynie sytuacje absolutnie konieczne np. gdy kobieta chce zatrzymać taksówkę lub zrobić zakupy w sklepie. Kobiety nie mogą również uczestniczyć w zamkniętym spotkaniu razem z mężczyznami. Spotkania obu płci są absolutnie zakazane.
Sytuacja kobiet w Jemenie jest całkowicie odmienna od kulturowych wzorców znanych dla ludzi kultury zachodu. Jemeńskie zasady mogą dziwić i szokować, jednak należy je uszanować i przebywając w tym kraju ściśle przestrzegać, by nie wywołać skandalu i niepotrzebnych sprzeczek.

Kuchnia jemeńska

Kuchnia jemeńska odzwierciedla upodobania kulinarne mieszkańców Jemenu. Jej genezy można doszukać się już w czasach starożytnych, kiedy krajem rządzili królowie Himyar i Saba. Charakterystyczną cechą tradycyjnych potraw jemeńskich jest mnogość przypraw. Trafiły one do Jemenu już w starożytności, kiedy to zaczęto je importować m.in. z Indii. Jemeńczycy stopniowo dodawali coraz więcej przypraw do swoich dań, czyniąc je tym samym smaczniejszymi i bardziej aromatycznymi. Dlatego do dziś w tamtejszej kuchni dominuje ostry smak i duża ilość świeżych ziół. Najczęściej spotykanymi przyprawami są: kminek, szafran, kolendra, kurkuma i kardamon. Nie brakuje również dań z dodatkiem czosnku i chili oraz świeżej mięty i liści kolendry.
Tradycyjna kuchnia jemeńska jest bardzo prosta, a jej potrawy przygotowane zawsze ze świeżych składników. Mimo iż różnią się one między sobą w zależności od regionu, to podstawowe składniki są podobne w całym kraju. Jemeńskie potrawy zawierają często: chleb, ryż, warzywa, fasolę, soczewicę, zboża i ryby. Jemeńczycy kochają również jeść mięso. Najczęściej spożywają kurczaka, wołowinę i baraninę, przeważnie w postaci gotowanej lub grillowanej.
Typowe jemeńskie śniadanie składa się z gulaszu z dodatkiem brązowej fasoli, pomidora, cebula i chili oraz z jajek sadzonych z cebulą, pomidorami i wątróbką. Jemeńczycy zwykle jedzą je z dużym, podobnym do naleśnika chlebem z mąki pszennej, czasem pokrytym czarnym sezamem. Śniadanie popijają przeważnie mocną słodką herbatą.
Obiad jest głównym posiłkiem i serwuje się go między godziną 11:00 a 15:00. Do tradycyjnych jemeńskich potraw należą: salta – bulion mięsny, bint al sahn – chleb z miodem, shafout – chleb moczony w jogurcie z kolendrą, fatta – chleb moczony w mleku z miodem, break – chleb faszerowany jajkami i mięsem, nashoof – pszenny chleb maczany w mleku i jogurcie, aseed – owsianka oraz tradycyjny jemeński płaski chleb.
Kolacja jest ważnym posiłkiem dla Jemeńczyków, jednak ci, którzy nie chcą przytyć zwykle spożywają na nią coś lekkiego np. jajka i ser.
Jemeńczycy  piją dużo czerwonej herbaty. Posiadają wiele gatunków, które przyrządzają na różne sposoby w zależności od regionu. Przeważnie jest ona bardzo słodka i pije się ją z małych kieliszków. Kawę pije się głównie po posiłkach. Często zawiera ona przyprawy takie jak cynamon i imbir.
Kuchnia jemeńska jest uważana za bardzo zdrową i bogatą w składniki odżywcze. Mimo iż do Jemenu dotarły już potrawy typu fast food oraz produkty w puszkach, to większość jemeńskich rodzin wciąż przygotowuje swoje potrawy w sposób tradycyjny, ze względu na ich zdrowotne właściwości.

Jemeńska kawa

Przeciętnym kawoszom kawa mokka kojarzy się najczęściej, kawy z dodatkiem czekolady i bitej śmietany. Niewiele osób wie jednak, że mokka to nazwa typu kawy, którą uprawia się w Jemenie. Jej nazwa pochodzi od jemeńskiego portu – al-Mokha, z którego dawniej wysyłano kawę do innych krajów.
Ziarna kawowca zaczęto uprawiać w Jemenie od VI wieku. Korzystano wtedy z ziaren przywiezionych z niedalekiej Etiopii. Z tego powodu jemeńska kawa jest dziś zaliczana do gatunku kaw o nazwie coffee arabica.
Jemen jako jeden z pierwszych krajów, rozpoczął eksport swojej kawy już w XV w. W trosce o interesy, cieszące się ogromnym popytem transporty, były pilnie strzeżone. Zakazano również wywożenia sadzonek tej rośliny poza teren kraju. Mimo tego kilkoro muzułmańskich  pielgrzymów zdołało przemycić kilka drzew i skutkiem tego rozpoczęto produkcję kawy również w Indiach.
W obecnych czasach Jemen nie produkuje kawy na wielką skalę. Właściwie produkuje jej tak mało, że nie jest nawet umieszczany w międzynarodowych statystykach. Ten stan rzeczy ma swoje uzasadnienie w specyfice tamtejszych upraw. Jemeńska kawa nie jest uprawiana na kawowych plantacjach. Zamiast tego rośnie na pół-dzikich krzewach, które najczęściej znajdują się na tarasowatych, stromych zboczach. Dlatego do ich uprawy niemożliwe jest wykorzystanie maszyn ani stosowanie nawozów.
Zbiory kawy jemeńskiej odbywają się od października do grudnia. Ziarna zbiera się ręcznie i z powodu niemożności dojazdu samochodem, przewozi na grzbietach osiołków. Następnie ziarna są suszone na słońcu i młócone w prymitywnych młynach. Kawa produkowana w Jemenie wymaga wiele pracy, stąd też jej wysoka cena.
Jemeńska kawa jest bardzo ceniona przez światowych koneserów tego napoju. Powodem tego jest jej niezwykły aromat i smak, który jest efektem warunków, w jakich rosną krzewy kawowe. Specyfika tej kawy polega na tym, iż jest ona równocześnie gorzka i ostra. Właśnie to sprawia, że wiele osób uważa ją za jedną z najlepszych tego typu napojów na świecie.

Słynne budynki miasta Shibam

Shibam to jedno z najsłynniejszych miast Jemenu. Nie bez powodu jest ono nazywane pustynnym Manhattanem, ponieważ jego budynki wysokie na 8-10 pięter do złudzenia przypominają skupiska wieżowców. Te charakterystyczne budowle są efektem obowiązującego zresztą do dziś prawa, według którego każdy nowo powstały dom musi być dopasowany stylem i rozmiarem do innych budynków miasta. W 1982 r. piękno Shibam zostało docenione i wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako „Old Walled City of Shibam”.
Shibam to stare miasto, pierwsze wzmianki o nim pojawiają się już w III w. Uznaje się, że najstarszy dom w jemeńskim Shibam pochodzi z VI w., a większość budynków została zbudowana w kolejnym stuleciu. Archeolodzy uważają, że kopiec, na którym położony jest Shibam kryje w sobie pozostałości po prastarej islamskiej osadzie.
Obecnie miasto posiada blisko 8000 mieszkańców i zajmuje obszar ok. 0,5 km², na którym umiejscowionych jest 500 domów wraz z pałacem sułtańskim, kilkoma meczetami, sklepami, szkołą i szpitalem.
Charakterystyczne budynki miasta są zbudowane z gliny i cegły, które są materiałami odpornymi na panujące w Jemenie wysokie temperatury. Domy posiadają wąskie okna, których funkcją, oprócz utrzymania chłodu jest także nadanie stabilności ścianom. Najczęściej są one udekorowane ozdobnymi kratkami wykonanymi z drewna. Podobnie zdobione są także drzwi wejściowe.
Również układ pomieszczeń w opisywanych budynkach został stworzony w oparciu o tradycyjny schemat. Pomieszczenia na parterze posiadały niegdyś funkcję zagrody dla hodowanych przez mieszkańców zwierząt oraz magazynów na ich pasze. Obecnie w tych pomieszczeniach funkcjonują często rodzinne sklepiki. Pierwsze piętro zwyczajowo również pełniło funkcję magazynu. Drugie natomiast służyło jako salon do spotkań odbywanych w gronie mężczyzn. Pomieszczenia prywatne zaczynały się od czwartego piętra, na którym znajdowały się łazienki i kuchnie. Na najwyższych piętrach znajdowały się natomiast sypialnie i pokoje wypoczynkowe.
Budynki jemeńskiego Shibam są ponoć najpiękniejsze w blasku zachodzącego słońca. Bez wątpienia są one ewenementem na skalę światową i jedną z najciekawszych atrakcji Jemenu. Z pewnością zachwycą one każdego turystę swoją specyficzną konstrukcją i wielowiekowymi korzeniami.

Praktyczne informacje dla turystów udających się do Jemenu

Jemen to fascynujący kraj, który turystom jawi się jako tajemnicza kraina rodem z Baśni Tysiąca i Jednej Nocy. Przez wiele lat wycieczki turystyczne do Jemenu były niemożliwe z powodu jego wojny domowej. Na szczęście jednak doszło do zjednoczenia kraju i obecnie turyści mogą bez większych przeszkód korzystać z jego uroku. Przed wyjazdem do Jemenu warto poznać kilka przydatnych faktów na temat tego kraju.
Jemen jest położony w Azji południowo-zachodniej na Półwyspie Arabskim, nad Morzem Czerwonym, Zatoką Adeńską oraz Morzem Arabskim. Zajmuje 528 tys. km² powierzchni, co jest obszarem 1,5 razy większym od Polski. Stolicą państwa jest Sana, która jest jego największym miastem. Jemen to republika, która powstała w 1990 r. poprzez połączenie Jemeńskiej Republiki Arabskiej z Ludowo-Demokratyczną Republiką Jemenu.
W ukształtowaniu kraju  przeważają góry i wyżyny. Jego największym szczytem jest Dżabal an-Nabi Szuajb, który znajduje się 3760 m n.p.m. Jemen znajduje się w strefie klimatu zwrotnikowego suchego. Największe temperatury występują w lipcu i osiągają wartości od 20°C w górach oraz od 32°C na terenach nizinnych. Najzimniej jest w styczniu, kiedy temperatura osiąga wartości od 13°C w górach oraz od 25°C na terenach nizinnych i nadbrzeżnych. Najlepiej zorganizować sobie podróż do Jemenu w chłodniejszych miesiącach, czyli między listopadem a styczniem, gdyż wtedy temperatury będą najbardziej komfortowe. Nie poleca się wycieczek w czasie Ramadanu, a także w okresie corocznych pielgrzymek do Mekki.
Aby móc wjechać do tego kraju, obywatele Polski muszą posiadać wizę pobytową. Taka wiza kosztuje około 50 USD na 30-dniowy pobyt. Warto również wiedzieć, że posiadanie w paszporcie wizy izraelskiej uniemożliwia uzyskanie wizy jemeńskiej. Wymagana jest również co najmniej sześciomiesięczna ważność paszportu.
Ludność Jemenu to głównie Arabowie, stanowią oni 97,5% populacji kraju. W miastach zamieszkuje zaledwie 33% wszystkich Jemeńczyków. Wbrew powszechnej opinii Jemen to bezpieczny kraj, a jego mieszkańcy bardzo gościnni. Przestępczość pospolita jest jednak dość spora, a także nie zalecane są indywidualne wyjazdy na prowincję, ponieważ zdarzają się porywania turystów przez miejscowe plemiona.
Wybierając się w celach turystycznych do Jemenu, należy pamiętać, że jest to kraj całkowicie odmienny kulturowo od tego, do czego są przyzwyczajeni Europejczycy. Dlatego przed wyjazdem warto poznać warunki, klimatyczne, różnice kulturowe oraz nastawienie jakie mają do turystów jego mieszkańcy. Dzięki temu pobyt w Jemenie będzie nie tylko ciekawym sposobem spędzenia urlopu, ale również przebiegnie spokojnie i bezpiecznie.

Sytuacja gospodarcza Jemenu

Jemen to państwo, które uważa się za jedno z najsłabiej rozwiniętych i najbiedniejszych krajów na świecie. Przyczyną takiego stanu rzeczy były rozgrywające się w latach dziewięćdziesiątych walki pomiędzy południową a północną częścią państwa. Kraj został zjednoczony w 1990 r., kiedy to oficjalnie powołano jednolitą republiką Jemeńską. Jednak dopiero cztery lata później rząd zdołał uzyskać całkowitą kontrolę nad krajem. Jemen to również obszar walk plemion etnicznych i miejsce, gdzie często dochodzi do ataków terrorystycznych. Na gospodarkę kraju ujemny wpływ miały również spadek produkcji ropy naftowej i przypadki porwań cudzoziemców, które spowodowały osłabienie napływu turystów i inwestycji zagranicznych.
Północna część Jemenu jest regionem, w którym dominuje rolnictwo tradycyjne, południe zaś jest gospodarczym centrum kraju. W tej części kraju umiejscowione są porty, rafinerie i obiekty handlowe. W 2006 r. produkt krajowy brutto Jemenu osiągnął wartość ok. 19 mld dolarów. Natomiast w w 2008 roku nastąpił jego wzrost do poziomu 27 mld dolarów. Było to skutkiem osiągnięcia w pierwszej połowie 2008 r. wyjątkowo wysokich cen ropy. Jednak PKB kraju, które w 2008 r. wyniosło zaledwie 1200 dolarów powoduje, iż Jemen należy do najbiedniejszych krajów świata. Przyczyną tego jest również poważny problem bezrobocia, który w tym przekroczył w ostatnich latach poziom 15%.
W 2006 rząd  Jemenu rozpoczął program reform gospodarczych mających wzmocnić te sektory gospodarki, które nie są związane z wydobyciem ropy naftowej. Innym ich celem jest przyciągnięcie inwestycji zagranicznych. Głównymi kierunkami tych zmian stały się współpraca z Międzynarodowym Funduszem Walutowym i z Bankiem Światowym, mające skutkować zmniejszeniem ubóstwa. Wsparcie tych instytucji ma posłużyć przede wszystkim stworzeniu atrakcyjnych warunków dla zagranicznych inwestorów. Rząd jemeński, zdając sobie sprawę z potrzeb dostosowania kraju do wymagań turystów, dąży także do usprawnienia m.in. infrastruktury telekomunikacyjne oraz sieci dróg, co znacznie poprawiłoby atrakcyjność Jemenu dla turystów. Gospodarka Jemu zaczęła ulegać przekształceniu stosunkowo niedawno. Już teraz możemy obserwować jej skutki, jakimi są otwarcie państwa dla turystów i coraz liczniejsze ułatwienia w poruszaniu się po nim. Jednak, aby dostrzec poważniejsze efekty tych zmian, musi minąć jeszcze kilka lat.

Historia Jemenu po 1918r

Historia Jemenu jest dość długa, ale poza religią, największy wpływ na kulturę tego kraju wywarł bez wątpienia okres od wyzwolenia północy spod zarządu Imperium Osmańskiego. Miało to miejsce w 1918 roku. Niemniej jednak niezależności północy dzisiejszego Jemenu nie oznaczała końca epoki kolonializmu na terenie kraju. Lata 20 i 30 XX wieku upłynęły tu pod znakiem walki Jemeńskiej Republiki Arabskiej ze Zjednoczonym Królestwem, które usilnie chciało utrzymać swoje wpływy w regionie. Akcja wyzwoleńcza nie zakończyła się jednak powodzeniem i dopiero pod koniec lat 60. Jemen mógł stać się wolnym państwem.
Mógł się nim stać, ale się nie stał. Południe nie połączyło się z istniejącą już Jemeńską Republiką Arabską, ale przekształciło się w samodzielny twór Jemeńską Republiką Ludowo-Demokratyczną, o ile o państwie tak ściśle uzależnionym od ZSRR można mówić, że jest samodzielne. Do zjednoczenia doszło dopiero po dwudziestu latach prób, na początku lat 90., kiedy rozpadł się blok wschodni. Na mocy porozumień między przedstawicielami północy i południa, utworzyć miano nowe, niezależne od poprzednich instytucja państwowe. Cel ten nie został osiągnięty na dobrą sprawę do dziś. Aparat państwowy Jemenu tworzą byli funkcjonariusze SB z południa i radykałowie z północy, natomiast integracja armii sprowadziła się do tego, że jednostki południa przeniesiono na północ i odwrotnie. Po pierwszych demokratycznych wyborach niespełna 20 lat temu Jemen nie stał się nadal państwem demokratycznym. Islamiści i postkomuniści nie potrafią znaleźć płaszczyzny porozumienia w zasadzie w żadnej sprawie. Ma to oczywiście jak najbardziej praktyczny wymiar.
Wzajemne animozje społeczeństw dawnych dwóch państw rządzonych zupełnie inaczej, mających wspólne korzenie, które jednak już dawno zatonęły przykryte coraz to nowymi konfliktami nie są w stanie współtworzyć spójnego, demokratycznego państwa. Ma to oczywiście znaczenie na to, jak Jemen jest postrzegany przez turystów i inwestorów. Nie pomogły w poprawie wizerunku stosunki dyplomatyczne, ponieważ Jemen wciąż jest uważany za źródło wsparcia finansowego dla międzynarodowego terroryzmu. Z tych oskarżeń Jemeńczycy także nie potrafią się wiarygodnie oczyścić.

Ostoja piratów

Oprócz oskarżeń o wspieranie terroryzmu Jemen ma jeszcze kilka poważnych problemów z przestępczością na własnym terenie. Przede wszystkim chodzi o piractwo. Choć do niedawna wielu osobom piraci kojarzyli się albo z bajkami dla dzieci, albo w najlepszym razie z dość zamierzchła historią, nie jest to ani historia, ani tym bardziej bajka. Całe Morze Czerwone i Zatoka Adeńska są rejonem bardzo dużego nasilenia ataków piratów. Jest to powód, dla którego kategorycznie odradza się samodzielne żeglugi na tych wodach, zwłaszcza na niewielkich jednostkach. Statki pływające w tym regonie często są chronione przez zbrojną eskortę, uzbrojona jest także przynajmniej część załogi.
Drugi problem Jemenu to przestępczość pospolita. Jest to ból tym bardziej dotkliwy, że turystyka mogłaby być dla tego państwa źródłem całkiem pokaźnych dochodów, ale to nie jest możliwe, dopóki ze stolicy na prowincję można się bezpiecznie poruszać jedynie samochodem z kierowca i ochroniarzem. To koszt około 100$ dziennie. Nie pieniądze jednak są tu najważniejsze, ale spore zagrożenie- porwania, kradzieże, rabunki czy napady rabunkowe to codzienność poza Saną. Stąd też po Jemenie, jeśli w ogóle się podróżuje, raczej należy korzystać z wycieczek zorganizowanych. Jedynym problemem dla tych może być łapówkarstwo- prawda wygląda tak, że czasem, aby bezpiecznie się po Jemenie poruszać, należy przygotować sporą porcję gotówki dla służb bezpieczeństwa związanych czasem ze światem przestępczym bliżej, niżbyśmy tego sobie życzyli.
Nieliczni, którzy po Jemenie podróżują samodzielnie, wiele ryzykują. Nie jest to miejsce bezpieczne nawet dla samych Jemeńczyków. Problemy z zapewnieniem bezpieczeństwa ciągną się za Jemenem od kilkudziesięciu lat. Struktura społeczna, polityczna i gospodarcza Jemenu ma tutaj ogromne znaczenie: radykalni islamiści w połączeniu z postkomunistami o mocno lewicujących poglądach stanowią mieszankę bardzo niebezpieczną. Poza Saną Jemenem rządzą siły lokalne a centralny rząd pozostaje władzą jedynie formalnie, dlatego też podróżowanie po Jemenie nie jest łatwe- dla własnego bezpieczeństwa najlepiej brać udział wyłącznie w zorganizowanych wyjazdach.